← Powrót do przewodnika bezpieczeństwa żywienia psów
Krótka odpowiedź: zachowaj ostrożność
Miąższ moreli jest bezpieczny, ale pestki są toksyczne. Miąższ moreli jest bezpieczny, ale pestki są groźne dla kotów.
Morela to owoc lub drzewo, które wydaje owoce, kilku gatunków z rodzaju Prunus. Zwykle morela pochodzi z gatunku Prunus armeniaca, ale owoce innych gatunków należą do Prunus sect. Czytaj więcej na Wikipedii →
Pestki, łodygi i liście zawierają związki cyjankowe. Zawsze całkowicie usuń pestkę. Świeży miąższ moreli w małych ilościach jest w porządku.
Ryzyko związane z morela zwykle zależy od dawki — niewielka przypadkowa ilość rzadko stanowi zagrożenie, ale regularne podawanie lub duże porcje mogą powodować problemy. Zawsze wprowadzaj w minimalnych ilościach, obserwuj reakcje układu pokarmowego i całkowicie zrezygnuj, jeśli pies ma jakąkolwiek chorobę współistniejącą (zapalenie trzustki, cukrzycę, alergie lub problemy z nerkami).
Morela ze skórką, surowa — 48.4 kcal, 0.96 g protein, 0.41 g fat, 10.2 g carb, 1.51 g fiber, 6.25 g sugar. Źródło: USDA FoodData Central
Miąższ w małych ilościach jest nietoksyczny. Pestki, łodygi i liście zawierają związki cyjankowe. Zawsze całkowicie usuń pestkę przed podaniem.
Ponieważ koty przetwarzają wiele związków inaczej niż psy, próg bezpieczeństwa dla morela może być znacznie niższy. Nawet „odrobina”, którą spokojnie zniósłby pies, może zaszkodzić kotu. W razie wątpliwości po prostu tego nie podawaj.
Jeśli mrozisz porcje morela jako przysmak na upalne dni, mroź je w porcjach jednorazowych, aby nie rozmrażać więcej, niż zwierzę zje za jednym razem.
Nawet przy bezpiecznych produktach indywidualna nadwrażliwość jest realna. Przestań karmić i zadzwoń do weterynarza, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:
Jeśli objawy u zwierzęcia są poważne, natychmiast skontaktuj się z lecznicą weterynaryjną w trybie nagłym. W Stanach Zjednoczonych infolinia ASPCA Animal Poison Control Center jest dostępna całodobowo pod numerem +1 (888) 426-4435.
Z ostrożnością. Morela może być tolerowane przez niektóre psy w małych ilościach, ale nie jest to zalecany przysmak. Porozmawiaj z weterynarzem, zanim wprowadzisz go na stałe do diety psa.
Pewien składnik lub sposób przygotowania sprawia, że morela częściej wywołuje problemy trawienne, reakcje alergiczne lub długofalowe skutki niż produkty całkowicie bezpieczne. Przeczytaj sekcję „Psy” powyżej, aby poznać konkretne zagrożenie.
Jednorazowo niewielka ilość rzadko stanowi problem. Kłopoty pojawiają się przy powtarzanym podawaniu lub dużych porcjach. Zasadniczo nie czyń morela stałym przysmakiem bez zgody weterynarza.
Koty często mają węższy margines bezpieczeństwa niż psy w przypadku produktów granicznych. W razie wątpliwości po prostu nie podawaj tego kotu.
Obserwuj przez najbliższe 24 godziny, czy nie pojawią się wymioty, biegunka, apatia lub nietypowe zachowanie. Jeśli coś Cię zaniepokoi, zadzwoń do weterynarza.
Tak — większość produktów granicznych ma jasny bezpieczny odpowiednik (na przykład zwykłe gotowane mięso z kurczaka zamiast przyprawionych resztek ze stołu). Zapytaj weterynarza o pomysły na przysmaki dopasowane do diety Twojego zwierzęcia.