← Powrót do przewodnika bezpieczeństwa żywienia psów

Czy psy i koty mogą jeść Surowa wieprzowina?

O Surowa wieprzowina

Raw Power to trzeci album studyjny amerykańskiego zespołu rockowego The Stooges, wydany 7 lutego 1973 roku przez Columbia Records. Album odszedł od „przepełnionych rytmem, opartych na nastrojach piosenek” z pierwszych dwóch płyt zespołu na rzecz bardziej hymnicznego podejścia do hardrocka, zainspirowanego nowym gitarzystą Jamesem Williamsonem, który wraz z piosenkarzem Iggym Popem napisał osiem piosenek z albumu. Czytaj więcej na Wikipedii →

Surowa wieprzowina dla psów

Ryzyko obecności włośnia krętego (Trichinella spiralis) i innych pasożytów. Może też przenosić bakterie takie jak Salmonella. Wieprzowinę zawsze dokładnie gotuj do wewnętrznej temperatury 63°C (145°F).

Ryzyko związane z surowa wieprzowina zwykle zależy od dawki — niewielka przypadkowa ilość rzadko stanowi zagrożenie, ale regularne podawanie lub duże porcje mogą powodować problemy. Zawsze wprowadzaj w minimalnych ilościach, obserwuj reakcje układu pokarmowego i całkowicie zrezygnuj, jeśli pies ma jakąkolwiek chorobę współistniejącą (zapalenie trzustki, cukrzycę, alergie lub problemy z nerkami).

Wartości odżywcze na 100 g

Wieprzowina mielona, surowa — 228.0 kcal, 17.8 g protein, 17.5 g fat, 0.0 g carb. Źródło: USDA FoodData Central

Kiedy ryzyko jest niższe

• Porcja jest niewielka (mniej niż łyżka stołowa dla psa średniej wielkości)
• Pies już to jadł wcześniej bez żadnej reakcji
• Podawane jest bez dodatków — bez cukru, soli, masła, przypraw czy słodzików
• Pies nie ma żadnej choroby przewlekłej, na którą wpływa ten produkt

Kiedy całkowicie tego unikać

• Pies jest na diecie zaleconej przez weterynarza
• Ma w przeszłości alergie pokarmowe lub wrażliwy układ trawienny
• Produkt zawiera ksylitol, czekoladę, rodzynki, cebulę, czosnek lub alkohol
• Szczenięta poniżej 12. tygodnia życia — ich układ trawienny wciąż się rozwija

Surowa wieprzowina dla kotów

Może zawierać pasożyty Trichinella oraz wirus choroby Aujeszkyego (rzekomego wścieklizny), który jest śmiertelny dla kotów. Wieprzowinę zawsze dokładnie ugotuj przed podaniem.

Ponieważ koty przetwarzają wiele związków inaczej niż psy, próg bezpieczeństwa dla surowa wieprzowina może być znacznie niższy. Nawet „odrobina”, którą spokojnie zniósłby pies, może zaszkodzić kotu. W razie wątpliwości po prostu tego nie podawaj.

Jak bezpiecznie podać Surowa wieprzowina

1. Dokładnie umyj zimną wodą, aby usunąć zabrudzenia, pozostałości pestycydów lub bakterie z powierzchni.
2. Usuń wszystkie niejadalne części — pestki, nasiona, ogonki, liście czy skórki — chyba że są one wyraźnie bezpieczne dla danego gatunku.
3. Pokrój na kawałki wielkości kęsa. Małe psy i koty mogą się zakrztusić czymś większym niż ich tchawica.
4. Podawaj bez dodatków. Żadnej soli, cukru, masła, oleju, czosnku, cebuli ani jakichkolwiek przypraw.
5. Resztki przechowuj w lodówce w szczelnym pojemniku i zużyj w ciągu 24 godzin.

Jeśli mrozisz porcje surowa wieprzowina jako przysmak na upalne dni, mroź je w porcjach jednorazowych, aby nie rozmrażać więcej, niż zwierzę zje za jednym razem.

Czego unikać

• Cukier, syrop lub sztuczne słodziki. Ksylitol jest szczególnie silnie toksyczny dla psów i bywa ukryty w gumach bez cukru, maśle orzechowym, wypiekach, a nawet w niektórych pastach do zębów.
• Czosnek i cebula w każdej postaci. Oba są toksyczne dla psów i kotów, również w formie proszku w sosach i mieszankach przypraw.
• Czekolada, kawa lub alkohol podane obok lub wymieszane z jedzeniem.
• Sól i słone produkty wędzone lub peklowane. U zwierząt może dojść do zatrucia jonami sodu przy ilościach, które człowiekowi wydają się nieznaczne.
• Gotowane kości, jeśli Surowa wieprzowina podawane jest z mięsem. Gotowane kości się rozłupują i mogą przebić jelito.

Objawy, które powinny zaniepokoić

Nawet przy bezpiecznych produktach indywidualna nadwrażliwość jest realna. Przestań karmić i zadzwoń do weterynarza, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

• Wymioty lub biegunka, zwłaszcza powtarzające się w ciągu kilku godzin
• Nadmierne ślinienie się, oblizywanie warg lub niepokój ruchowy
• Apatia, osłabienie lub niechęć do ruchu
• Trudności z oddychaniem, obrzęk pyska lub pokrzywka
• Drżenia, drgawki lub napady padaczkowe — zawsze wymagają natychmiastowej pomocy

Jeśli objawy u zwierzęcia są poważne, natychmiast skontaktuj się z lecznicą weterynaryjną w trybie nagłym. W Stanach Zjednoczonych infolinia ASPCA Animal Poison Control Center jest dostępna całodobowo pod numerem +1 (888) 426-4435.

Najczęściej zadawane pytania

Czy psy mogą jeść surowa wieprzowina?

Z ostrożnością. Surowa wieprzowina może być tolerowane przez niektóre psy w małych ilościach, ale nie jest to zalecany przysmak. Porozmawiaj z weterynarzem, zanim wprowadzisz go na stałe do diety psa.

Dlaczego surowa wieprzowina uznaje się za produkt graniczny?

Pewien składnik lub sposób przygotowania sprawia, że surowa wieprzowina częściej wywołuje problemy trawienne, reakcje alergiczne lub długofalowe skutki niż produkty całkowicie bezpieczne. Przeczytaj sekcję „Psy” powyżej, aby poznać konkretne zagrożenie.

Jaka ilość jest już za duża?

Jednorazowo niewielka ilość rzadko stanowi problem. Kłopoty pojawiają się przy powtarzanym podawaniu lub dużych porcjach. Zasadniczo nie czyń surowa wieprzowina stałym przysmakiem bez zgody weterynarza.

A co z kotami?

Koty często mają węższy margines bezpieczeństwa niż psy w przypadku produktów granicznych. W razie wątpliwości po prostu nie podawaj tego kotu.

Mój pies już to zjadł — co teraz?

Obserwuj przez najbliższe 24 godziny, czy nie pojawią się wymioty, biegunka, apatia lub nietypowe zachowanie. Jeśli coś Cię zaniepokoi, zadzwoń do weterynarza.

Czy istnieje bezpieczniejsza alternatywa?

Tak — większość produktów granicznych ma jasny bezpieczny odpowiednik (na przykład zwykłe gotowane mięso z kurczaka zamiast przyprawionych resztek ze stołu). Zapytaj weterynarza o pomysły na przysmaki dopasowane do diety Twojego zwierzęcia.