← Powrót do przewodnika bezpieczeństwa żywienia psów
Krótka odpowiedź: zachowaj ostrożność
Łodygi rabarbaru niosą umiarkowane ryzyko. Łodygi rabarbaru są ryzykowne dla kotów.
Rabarbar to mięsiste, jadalne łodygi (ogonki) gatunków i mieszańców Rheum z rodziny Polygonaceae, które są gotowane i wykorzystywane do celów spożywczych. Roślina jest byliną zielną wyrastającą z krótkich, grubych kłączy. Czytaj więcej na Wikipedii →
Liście są toksyczne (wysoka zawartość kwasu szczawiowego). Łodygi zawierają go mniej, ale mogą wciąż powodować ślinienie się, wymioty i problemy z nerkami. Najlepiej ich unikać.
Ryzyko związane z rabarbar zwykle zależy od dawki — niewielka przypadkowa ilość rzadko stanowi zagrożenie, ale regularne podawanie lub duże porcje mogą powodować problemy. Zawsze wprowadzaj w minimalnych ilościach, obserwuj reakcje układu pokarmowego i całkowicie zrezygnuj, jeśli pies ma jakąkolwiek chorobę współistniejącą (zapalenie trzustki, cukrzycę, alergie lub problemy z nerkami).
Rabarbar, surowy — 21.0 kcal, 0.9 g protein, 0.2 g fat, 4.54 g carb, 1.8 g fiber, 1.1 g sugar. Źródło: USDA FoodData Central
Zawierają szczawiany, które mogą uszkadzać nerki kota. Choć łodygi zawierają ich mniej niż liście, obu części należy unikać w diecie kota.
Ponieważ koty przetwarzają wiele związków inaczej niż psy, próg bezpieczeństwa dla rabarbar może być znacznie niższy. Nawet „odrobina”, którą spokojnie zniósłby pies, może zaszkodzić kotu. W razie wątpliwości po prostu tego nie podawaj.
Jeśli mrozisz porcje rabarbar jako przysmak na upalne dni, mroź je w porcjach jednorazowych, aby nie rozmrażać więcej, niż zwierzę zje za jednym razem.
Nawet przy bezpiecznych produktach indywidualna nadwrażliwość jest realna. Przestań karmić i zadzwoń do weterynarza, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:
Jeśli objawy u zwierzęcia są poważne, natychmiast skontaktuj się z lecznicą weterynaryjną w trybie nagłym. W Stanach Zjednoczonych infolinia ASPCA Animal Poison Control Center jest dostępna całodobowo pod numerem +1 (888) 426-4435.
Z ostrożnością. Rabarbar może być tolerowane przez niektóre psy w małych ilościach, ale nie jest to zalecany przysmak. Porozmawiaj z weterynarzem, zanim wprowadzisz go na stałe do diety psa.
Pewien składnik lub sposób przygotowania sprawia, że rabarbar częściej wywołuje problemy trawienne, reakcje alergiczne lub długofalowe skutki niż produkty całkowicie bezpieczne. Przeczytaj sekcję „Psy” powyżej, aby poznać konkretne zagrożenie.
Jednorazowo niewielka ilość rzadko stanowi problem. Kłopoty pojawiają się przy powtarzanym podawaniu lub dużych porcjach. Zasadniczo nie czyń rabarbar stałym przysmakiem bez zgody weterynarza.
Koty często mają węższy margines bezpieczeństwa niż psy w przypadku produktów granicznych. W razie wątpliwości po prostu nie podawaj tego kotu.
Obserwuj przez najbliższe 24 godziny, czy nie pojawią się wymioty, biegunka, apatia lub nietypowe zachowanie. Jeśli coś Cię zaniepokoi, zadzwoń do weterynarza.
Tak — większość produktów granicznych ma jasny bezpieczny odpowiednik (na przykład zwykłe gotowane mięso z kurczaka zamiast przyprawionych resztek ze stołu). Zapytaj weterynarza o pomysły na przysmaki dopasowane do diety Twojego zwierzęcia.